GooneyBird
Post weleens wat
In de meeste reviews die ik lees over de Astra G word de auto geprezen voor de goede wegligging, en het feit dat het een middenklasser is die 'leuk' is om te rijden. (Beter dan, volgens sommige reviews, de Golf en Focus van dat jaar. 
)
Maar mijn auto, een X16XEL 3-deurs hatch, rijdt in mijn mening welliswaar goed en veilig, maar leuk is een woord wat ik er toch niet zo snel aan vuil zou maken. Als je een bocht op snelheid neemt onderstuurt ie totdat je wat gas terug neemt, dan valt ie netjes in het gareel (zoals ik al zei, veilig). Het stuurgedrag is niet heel erg vaag of zo, maar nooit heb ik het idee met een lekker direct sturende auto te rijden, die je scherp door bochten kan zetten.
Het is allemaal nogal... gewoon.
Ik snap dat de Astra nooit bedoelt is als sportauto. Het is een middenklasser, geen Porsche. Maar waar halen al die recensenten dan het leuke weggedrag vandaan?
Misschien ben ik verwend. Mijn vorige auto was een Fiat Cinquecento Sporting. Anderhalf jaar heb ik die met de fabrieksophanging gereden, en hoewel de auto compleet niet snel was, was het net een kart. Met gas door de bocht resulteerde in een spinnend voorwieltje en/of wat gehobbel en geglij van de voorkant, en met gas los brak ie heel rustig en beheert een beetje uit. Als je genoeg vaart had kon je op een leeg klaverblad het kontje de hele tijd uit laten hangen. De Fiat stuurde erg direct, en omdat er nauwelijks geluidsisolatie was, had je het idee dat je 130 reed, terwijl je in het echt eerder 80 deed.
Later heb ik de auto iets verlaagd met andere schokdempers, en toen nam de grip ook toe, en kon je goed hard boenderen, zoals dat heet. Ik heb met de Cinq enkele keren met de Cinq-club op circuits gereden, waaronder 1 keer een kartbaan, en enorm veel lol gehad.
Power was er niet echt (1100 cc, 55 pk, 700 kilo), maar benzine erin en lachen maar.
Misschien verwacht ik het verkeerde van de Astra. Het is zeker een comfortabele, stille auto, die lekker snel is in een rechte lijn (120 voelt alsof je 80 doet.
Ook omdat je er vrij snel bent zonder veel drama) maar op het moment dat het op bochten aan komt ben ik een beetje teleur gesteld in de Opel. Het gaat allemaal wel redelijk, maar het tovert niet echt een glimlach op m'n gezicht zoals de Fiat dat wel deed.
Is er iets wat ik kan doen? Ik wil van de winter (als de winterbanden er weer onder zitten) kijken voor een setje goede zomerbanden en evt. Opel Fabrieks-lichtmetaal, dat zal waarschijnlijk wel iets helpen. Maar hoe zit het verder? Ik wil deze auto eigenlijk niet verlagen, daar ik het comfort niet kwijt wil raken (de Fiat had toch al geen comfort om mee te beginnen. ) maar is dit met een andere ophangingsinstelling te verbeteren? Andere banden? Zo'n stang die de twee schokbrekers met elkaar verbindt (kan even niet op de naam komen)?
)Maar mijn auto, een X16XEL 3-deurs hatch, rijdt in mijn mening welliswaar goed en veilig, maar leuk is een woord wat ik er toch niet zo snel aan vuil zou maken. Als je een bocht op snelheid neemt onderstuurt ie totdat je wat gas terug neemt, dan valt ie netjes in het gareel (zoals ik al zei, veilig). Het stuurgedrag is niet heel erg vaag of zo, maar nooit heb ik het idee met een lekker direct sturende auto te rijden, die je scherp door bochten kan zetten.
Het is allemaal nogal... gewoon.
Ik snap dat de Astra nooit bedoelt is als sportauto. Het is een middenklasser, geen Porsche. Maar waar halen al die recensenten dan het leuke weggedrag vandaan?
Misschien ben ik verwend. Mijn vorige auto was een Fiat Cinquecento Sporting. Anderhalf jaar heb ik die met de fabrieksophanging gereden, en hoewel de auto compleet niet snel was, was het net een kart. Met gas door de bocht resulteerde in een spinnend voorwieltje en/of wat gehobbel en geglij van de voorkant, en met gas los brak ie heel rustig en beheert een beetje uit. Als je genoeg vaart had kon je op een leeg klaverblad het kontje de hele tijd uit laten hangen. De Fiat stuurde erg direct, en omdat er nauwelijks geluidsisolatie was, had je het idee dat je 130 reed, terwijl je in het echt eerder 80 deed.
Later heb ik de auto iets verlaagd met andere schokdempers, en toen nam de grip ook toe, en kon je goed hard boenderen, zoals dat heet. Ik heb met de Cinq enkele keren met de Cinq-club op circuits gereden, waaronder 1 keer een kartbaan, en enorm veel lol gehad.
Power was er niet echt (1100 cc, 55 pk, 700 kilo), maar benzine erin en lachen maar.
Misschien verwacht ik het verkeerde van de Astra. Het is zeker een comfortabele, stille auto, die lekker snel is in een rechte lijn (120 voelt alsof je 80 doet.
Ook omdat je er vrij snel bent zonder veel drama) maar op het moment dat het op bochten aan komt ben ik een beetje teleur gesteld in de Opel. Het gaat allemaal wel redelijk, maar het tovert niet echt een glimlach op m'n gezicht zoals de Fiat dat wel deed.Is er iets wat ik kan doen? Ik wil van de winter (als de winterbanden er weer onder zitten) kijken voor een setje goede zomerbanden en evt. Opel Fabrieks-lichtmetaal, dat zal waarschijnlijk wel iets helpen. Maar hoe zit het verder? Ik wil deze auto eigenlijk niet verlagen, daar ik het comfort niet kwijt wil raken (de Fiat had toch al geen comfort om mee te beginnen.
) maar is dit met een andere ophangingsinstelling te verbeteren? Andere banden? Zo'n stang die de twee schokbrekers met elkaar verbindt (kan even niet op de naam komen)?