Ik heb in eerste instantie maar even in het midden gelaten waarom ik dit topic begonnen was. Maar nu dan toch het verhaal.
De afgelopen tijd begon de Omega veel olie te verbruiken, te veel olie gegeven de kilometers die ik ermee rijd, veelal een halve tot driekwart liter per week. Ik begon me daar steeds meer aan te ergeren. De oorzaak is vrijwel altijd versleten klepsteelrubbers. De koppakking was nog altijd potdicht, dus vanuit die hoek geen reden om de kop te lichten. Ik had de mogelijkheid om enkele dagen vrij te nemen, dus mezelf goed voorbereid en ingelezen. Uiteindelijk met een boodschappenlijstje naar de VOD gegaan. Het merendeel moest besteld worden.
Vervolgens met goede moed begonnen met de demontage van de cilinderkop. Dat leverde al ras de eerste stress op. Welke techneut dat in TIS beschreven heeft weet ik niet, ik gok erop vanachter een bureau en bij een uitgebouwd en losstaand motorblok. Bij de benzine injectierail ging het dus verkeerd.
Citaat uit TIS: “Borgklem voor verstuivers 1e cilinder en 4e cilinder in de stekkerblok (met schroevendraaier) drukken richting motor – borgklemmen met staafmagneet opvangen. Stekkerblok (1) lichten”.
Nou, dat probeer je dan. Allereerst hebben alle vier de cilinders zo’n borgklemmetje en niet alleen de 1e en 4e cilinder. Bij cilinder 1 lukt dat na enkele pogingen wel. Cilinder 2 lukt ook nog wel, maar cilinder 3 wordt al wat lastiger. Uiteindelijk lukte dat (na de nodige conversaties met Boven) ook. Maar cilinder 4, men mag mij uitleggen hoe je daar bij zou moeten kunnen komen, ik met mijn forse grijpstuivers in elk geval niet. Na zeker een half uur kl*ten ben ik er op aanraden van vrouwlief maar even mee gestopt en een bakkie koffie genuttigd. De oplossing is uiteindelijk heel simpel, daar kan TIS wat van leren. Je kunt namelijk ook heel voorzichtig alle vier de injectoren uit het inlaatspruitstuk trekken, waarbij de stekkerrail en de brandstofrail nog even aan elkaar blijven zitten. Daarna kun je het geheel wat kantelen en kun je in elk geval zien wat je doet en was cilinder 4 ook snel los van de stekkerrail. Door al het geklooi was bij cilinder 4 de borgklem van de injector op de brandstofrail kapot gegaan. Die moest dus hals over kop bijbesteld worden (en werd de eerste keer ook nog verkeerd besteld), maar was uiteindelijk toch nog op tijd.
De verdere demontage verliep vlotjes en na een paar uur lag de cilinderkop op de werkbank. Vervolgens alle aanbouwdelen gedemonteerd en alle kleppen eruit. Het reinigen van alle onderdelen was redelijk tijdrovend, mede doordat ik nogal een Pietje Precies ben. Vier uitlaatkleppen waren nog redelijk grijs aan de steelzijde. De andere vier waren helemaal zwart, in die uitlaatpoorten zat heel veel koolaanslag. Sommige klepsteelrubbers werden bij wijze van spreken alleen nog door de zwaartekracht op hun plek gehouden. Kortom, de oorzaak van het olieverbruik was wel duidelijk.
De gehele kop is weer samengebouwd met nieuwe klepsteelrubbers en pakkingen. Ook het motorblok en de zuigerbodems gereinigd. Daarna kon het inbouwen weer beginnen. Dat ging goed, totdat het uitlaatspruitstuk erop ging. Het voorste en onderste tapeind bleek niet meer oké. Bij de losliggende kop had ik het allemaal nog gecontroleerd en niks bijzonders gezien of gevoeld. Maar de schroefdraad lag er in de kop wel uit en de moer kon niet meer vast gezet worden op het tapeind. Dit is opgelost, door het tapeind te vervangen door een net te lange bout die dus zover als mogelijk in de kop gedraaid kan worden en opvullen met dunne ringen, dit is voldoende gebleken om het spruitstuk goed aan te trekken. De twee naastgelegen moeren heb ik wel ietsje vaster gezet dan voorgeschreven wordt. Tja, je moet wat op zo’n moment.
De verdere inbouw verliep op zich goed, alleen gooide het weer roet in het eten (ik heb helaas geen garage). Daardoor duurde het langer dan ik verwacht had. Vanmiddag draaide de motor weer als een spreekwoordelijke naaimachine. Uiteraard met verse koelvloeistof en nieuwe distributieset, bougies, olie en oliefilter. Vanavond een heel rustig ritje gemaakt van zo’n 50 km. Na terugkomst bleek alles nog mooi droog in het vooronder en onder de auto. Zojuist na een paar uurtjes stilstaan nogmaals gecontroleerd, het expansievaatje staat nog keurig vol. En de tijd zal leren of het olieverbruik afneemt.
Het heeft wel meer tijd gekost dan ik verwacht had, maar ja uiteindelijk ben ik ook maar een hobbyist en geen monteur. Ik heb me de laatste dagen in elk geval aangenaam vermaakt. Ik ben niet zo’n fotograaf als ik aan het sleutelen ben, dus foto’s ontbreken helaas.
Groetjes,
Andrew
Nou zou het me niet verbazen dat dit komt door het reinigen van de uitlaatpoorten in de kop, sommige waren echt HEEL dik aangekoekt met kool, dus het "uitademen" gaat ongetijfeld wat makkelijker. Daar waar ik voorheen alweer een half litertje olie erbij kon gieten, staat de olie nu nog steeds keurig boven aan de peilstok. Ik ben er heel tevreden mee 