• Welkom op het nieuwe Opel-forum!

    We zijn verhuisd naar een nieuw forumplatform. Deze overstap hebben we gemaakt om het forum sneller, stabieler en overzichtelijker te maken, en om ruimte te bieden voor nieuwe functies.

    Wat is er nieuw?

    • Sneller en moderner forum
    • Een aparte Downloads-sectie voor het plaatsen van werkplaatshandboeken, schema’s en documentatie
    • Een marktplaats waar leden zelf onderdelen en auto’s kunnen aanbieden
    • Betere zoekfunctie
    • Volledig geschikt voor mobiel en tablet

    Wat is er verhuisd.

    • De bestaande forumstructuur
    • Topics en reacties (waar mogelijk)
    • Gebruikersaccounts

    Wachtwoorden zijn om veiligheidsredenen niet overgezet – gebruik indien nodig ‘wachtwoord vergeten’.

    • Gebruikers zonder reacties zijn verwijderd. Deze kunnen zich opnieuw registreren.

    Wat vragen we van jou?

    • Neem even de tijd om rond te kijken
    • Vul je profiel aan indien nodig
    • Meld eventuele fouten of ontbrekende zaken in het forum “Downloads – Discussie en Ondersteuning”

    Dank voor jullie geduld tijdens de overgang.
    Samen bouwen we verder aan hét Opel-forum voor liefhebbers en sleutelaars.

    Veel plezier op het forum!

    — Het Opel-forum team

Het verlies van onze hond

Pffff, ik moet er niet aan denken als het zover is met onze hond!

Het is een boxer van 4 jaar, maar als ik dit lees, dan wordt het me al te erg!



Het enige dat ik kan zeggen is "Veel sterke met het verlies van jullie familielid".
 
heelveel sterkte met het verlies. en wat een mooie hond was het.. blijft altijd zonde:(

sterkte aan ook voor de rest.



corsageak
 
we hebben laatst onze hond in moeten laten slapen na 19 jaar

kwam als kleine pup bij ons

te vroeg uit het nest omdat de moeder hem verstoten had .



en na 19 jaar moet je hem dan inlaten slapen omdat hij niet meer verder kan.



wat die tranen betreft tja je mag dan een grote vent zijn ,maar na zoveel jaren een vriend verliezen dan mag je janken als een klein kind

heb ik wel gedaan :D

tis een gezindslid wat je verliest



veel sterkte met het verlies van je maatje
 
sterkte met t verlies





ben ooit is een poes verloren doodgereden op de snelweg.. toen kwam er iemand na me toe en die zei me ach het was maar een poes..nou ik ben de rust zelve maar die gozer heb flink hard kennen rennen da ken ik je wel melde.. een dier is net een kind dat wil je niet verliezen en is je alles..anders neem je geen huisider ......
 
Pffff, ik moet er niet aan denken als het zover is met onze hond!

Het is een boxer van 4 jaar, maar als ik dit lees, dan wordt het me al te erg!



Het enige dat ik kan zeggen is "Veel sterke met het verlies van jullie familielid".
 
Beste mensen ,



Iedereen erg bedankt voor de steun die jullie geven ...

Dit doet mij en me gezinnetje erg goed op dit moment ...



Tis altijd moeilijk als er iemand ( mens of dier ) weg valt ...

En damn wat doet dat dan pijn ...

Ik snap dan ook niet waarom het leven zo

in elkaar steekt ...

Je geeft om iemand bent jaren samen en dan ineens wordt diegene WEGGERUKT uit je leven ...

En dan maar blijven zeggen : Tsja zo is het leven ...



Bah , echt een waardeloze zin :fy1



Maar goed , nogmaals bedankt voor de steun ...
 
Is de enige zekerheid in het leven. De dood. Soms vroeg, soms laat. Daar valt verder niks aan te snappen. Hoe graag je dat ook zou willen, je hebt 't te accepteren. Hoe zwaar ook. En ik ken het. Helaas genoeg al meegemaakt. Met zowel mens als dier.



En ja, het 'nadeel' van huisdieren. Veelal overleven ze de mens niet.



Veel sterkte gewenst.
 
sterkte met t verlies





ben ooit is een poes verloren doodgereden op de snelweg.. toen kwam er iemand na me toe en die zei me ach het was maar een poes..nou ik ben de rust zelve maar die gozer heb flink hard kennen rennen da ken ik je wel melde.. een dier is net een kind dat wil je niet verliezen en is je alles..anders neem je geen huisider ......
 
t is niet helemaal hetzelfde maar ik ben er toch echt kapot van.........

ik moet mijn engelse stafford weg doen.

de kleinste man in huis is helaas allergisch voor honden en t leek goed te gaan met onze Chevy maar helaas begint hij de laatste tijd steeds uitslag te krijgen als hij met hem knuffelt of speelt :cry ik heb m nu 1.5 jaar in huis.. nog heel kort in vergelijking met de verhalen die ik hier lees maar toch echt niet minder pijnlijk merk ik
 
Beste mensen ,



Iedereen erg bedankt voor de steun die jullie geven ...

Dit doet mij en me gezinnetje erg goed op dit moment ...



Tis altijd moeilijk als er iemand ( mens of dier ) weg valt ...

En damn wat doet dat dan pijn ...

Ik snap dan ook niet waarom het leven zo

in elkaar steekt ...

Je geeft om iemand bent jaren samen en dan ineens wordt diegene WEGGERUKT uit je leven ...

En dan maar blijven zeggen : Tsja zo is het leven ...



Bah , echt een waardeloze zin :fy1



Maar goed , nogmaals bedankt voor de steun ...
 
[rquote=1854382&tid=141102&author=biancaatje]t is niet helemaal hetzelfde maar ik ben er toch echt kapot van.........

ik moet mijn engelse stafford weg doen.

de kleinste man in huis is helaas allergisch voor honden en t leek goed te gaan met onze Chevy maar helaas begint hij de laatste tijd steeds uitslag te krijgen als hij met hem knuffelt of speelt :cry ik heb m nu 1.5 jaar in huis.. nog heel kort in vergelijking met de verhalen die ik hier lees maar toch echt niet minder pijnlijk merk ik[/rquote]



Das ook zwaar klote :(

Maar ja kids gaan toch voor ...

Maar pijnlijk is het wel en als je goeie afspraken maakt met de volgende baasje kan je hem misschien af en toe nog zien ...



Toch sterkte ermee ...
 
Is de enige zekerheid in het leven. De dood. Soms vroeg, soms laat. Daar valt verder niks aan te snappen. Hoe graag je dat ook zou willen, je hebt 't te accepteren. Hoe zwaar ook. En ik ken het. Helaas genoeg al meegemaakt. Met zowel mens als dier.



En ja, het 'nadeel' van huisdieren. Veelal overleven ze de mens niet.



Veel sterkte gewenst.
 
t is niet helemaal hetzelfde maar ik ben er toch echt kapot van.........

ik moet mijn engelse stafford weg doen.

de kleinste man in huis is helaas allergisch voor honden en t leek goed te gaan met onze Chevy maar helaas begint hij de laatste tijd steeds uitslag te krijgen als hij met hem knuffelt of speelt :cry ik heb m nu 1.5 jaar in huis.. nog heel kort in vergelijking met de verhalen die ik hier lees maar toch echt niet minder pijnlijk merk ik
 
hebben morgen de eerste kijker... is een vriendin van een vriend van mij.. ze wonen dicht langs t bos hebben grote tuin en nog een stafford dus hopen op t beste dan voor hem he....



thnx in ieder geval voor jullie support
 
[rquote=1854382&tid=141102&author=biancaatje]t is niet helemaal hetzelfde maar ik ben er toch echt kapot van.........

ik moet mijn engelse stafford weg doen.

de kleinste man in huis is helaas allergisch voor honden en t leek goed te gaan met onze Chevy maar helaas begint hij de laatste tijd steeds uitslag te krijgen als hij met hem knuffelt of speelt :cry ik heb m nu 1.5 jaar in huis.. nog heel kort in vergelijking met de verhalen die ik hier lees maar toch echt niet minder pijnlijk merk ik[/rquote]



Das ook zwaar klote :(

Maar ja kids gaan toch voor ...

Maar pijnlijk is het wel en als je goeie afspraken maakt met de volgende baasje kan je hem misschien af en toe nog zien ...



Toch sterkte ermee ...
 
[rquote=1855322&tid=141102&author=biancaatje]hebben morgen de eerste kijker... is een vriendin van een vriend van mij.. ze wonen dicht langs t bos hebben grote tuin en nog een stafford dus hopen op t beste dan voor hem he....



thnx in ieder geval voor jullie support[/rquote]



Geen dank ;)

Wel lekker dat dat ze vriendin bij het bos woont :)

We hebben zelf ook die eer ...

En dat is vaak wel lekker voor de honden (voor jezelf ook natuurlijk) ...

Hoop dat het klikt met die andere Staf ...

En je zal haar misschien wel vaker zien dan je zelf dacht ;)
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven