Lijkt me leuk om te bouwen, een variabele inlaat. Dat is dus ITB's in het kwadraat. Zo kan zo iets er bijvoorbeeld uit zien:
Niet super duidelijk te zien, maar het komt er op neer dat je op de een of andere manier de lengte van het inlaattraject verkort als je meer gas geeft. Er bestaan ook inlaten met vlinders die vanaf een bepaald punt openen, zodat via een kortere route lucht aangezogen wordt.
Alleen die gebruikt geen "velocity stacks" ofwel "kelken", en dat is denk ik een gemiste kans...
Voor wie dit allemaal abracadabra is, simpel komt het er op neer dat het efficient vullen van de cylinders met lucht sterk afhangt van het toerental, de resonantie. Korte inlaattrajecten geven het meeste PK's, maar het koppel piekt dan ook veel hoger, en is dan niet spectaculair. Wil je veel koppel, en vooral onderin, dan heb je juist maximaal winst met een heel lang inlaattraject.
Wil je beide nou verenigen en dus tientallen NM's extra koppel onderin verenigen met zo 10-15pk meer bovenin het toerenbereik dan is een variabel inlaatspruitstuk een goede manier om dat te behalen.
Autofabrikanten passen dit ook wel toe in productieauto's.
Hier staan een en ander mooi uiteengezet met testresultaten:
https://nwmobilemechanicdotcom.word...ciency-with-inlet-runner-length-pulse-tuning/" onclick="window.open(this.href);return false;
Een curve uit dat stukje, waarin alle vermogens/koppel curves/krommes over elkaar heen gelegd zijn. De lijnen hoef je niet te proberen te volgen, maar je ziet duidelijk wat een enorme variatie er in zit:
Zelf zat ik de denken aan bijv. een constructie met gelijk kort op de kop een Y-stuk, en aan een kant gelijk een kelk, in een collector waar ze alle vier in uit komen. Dan alle vier een vlinder, zoals bij TB's. Dit traject open je dan vanaf een bepaalde stand van het gas. Dan een zeer lange kelk, die onderin het enige traject is, en ook alle vier in een collector uit komen. De gasklep is hier zoals bij een Lexmaul de originele aan de zijkant, maar gelijk er na een heel dik Y-stuk naar de collectors van de korte en de lange kelken. Ik zal het eens tekenen...
Niet super duidelijk te zien, maar het komt er op neer dat je op de een of andere manier de lengte van het inlaattraject verkort als je meer gas geeft. Er bestaan ook inlaten met vlinders die vanaf een bepaald punt openen, zodat via een kortere route lucht aangezogen wordt.
Alleen die gebruikt geen "velocity stacks" ofwel "kelken", en dat is denk ik een gemiste kans...
Voor wie dit allemaal abracadabra is, simpel komt het er op neer dat het efficient vullen van de cylinders met lucht sterk afhangt van het toerental, de resonantie. Korte inlaattrajecten geven het meeste PK's, maar het koppel piekt dan ook veel hoger, en is dan niet spectaculair. Wil je veel koppel, en vooral onderin, dan heb je juist maximaal winst met een heel lang inlaattraject.
Wil je beide nou verenigen en dus tientallen NM's extra koppel onderin verenigen met zo 10-15pk meer bovenin het toerenbereik dan is een variabel inlaatspruitstuk een goede manier om dat te behalen.
Autofabrikanten passen dit ook wel toe in productieauto's.
Hier staan een en ander mooi uiteengezet met testresultaten:
https://nwmobilemechanicdotcom.word...ciency-with-inlet-runner-length-pulse-tuning/" onclick="window.open(this.href);return false;
Een curve uit dat stukje, waarin alle vermogens/koppel curves/krommes over elkaar heen gelegd zijn. De lijnen hoef je niet te proberen te volgen, maar je ziet duidelijk wat een enorme variatie er in zit:
Zelf zat ik de denken aan bijv. een constructie met gelijk kort op de kop een Y-stuk, en aan een kant gelijk een kelk, in een collector waar ze alle vier in uit komen. Dan alle vier een vlinder, zoals bij TB's. Dit traject open je dan vanaf een bepaalde stand van het gas. Dan een zeer lange kelk, die onderin het enige traject is, en ook alle vier in een collector uit komen. De gasklep is hier zoals bij een Lexmaul de originele aan de zijkant, maar gelijk er na een heel dik Y-stuk naar de collectors van de korte en de lange kelken. Ik zal het eens tekenen...