Het probleem met het moeizaam starten is inmiddels verholpen.
Ik kreeg de tip van mijn pa om eens de spanning te meten over de hoofdstroom onderbreker. Mogelijk dat deze defect was en een hoge weerstand bood.
Dit bleek 0,15v te zijn, wat volgens mij in orde is.
Ook de spanning gemeten over de accu tijdens het starten: 10,5V.
Zakte dus iets in, echter de spanning gemeten over de startmotor tijdens het starten:
5-6V. Oei, ik raakte dus ergens 4V kwijt.
Ook was er een soort zoete schroei lucht te ruiken na uitvoerig starten (bobine los)
Het schoot me eigenlijk gelijk te binnen om de massadraad tussen blok en chassis eens te controleren.
Nadat ik hier een beetje aan het gerommeld (kon er net bij) startte hij al beter. Ik zat dus op het goede spoor.
Ik heb de massa kabel er weer tussenuit gehaald en met wasbenzine en schotsbright helemaal opgepoets tot alles weer koper kleurig was.
Ook de plek op het chassis waar de massakabel zit was niet echt netjes:
Dit dus even blind iets opgeschuurd:
Aan het blok ook de boel goed blank gemaakt, massa kabel er weer tussen, en netjes 10,5v op de startmotor.
Hij start dus weer als vanouds!
Spanning nog wel iets laag, maar de accu was al aardig 'leeggestart'
Het probleem met de voltmetertjes was iets lastiger; zoals vermoed was er inderdaad een probleem met de ronde stekker achterop het dashboard.
In de jaren 70 gebruikten ze blijkbaar geen bled stekkertjes, maar rondjes en pinnetjes. Ik heb waarschijnlijk de stekker een keer scheef losgetrokken waardoor alle rondjes uitgelubberd waren en er een aantal slecht contact maakten.
Na veel prutsen en 2x het klokkenspel in en uitbouwen heb ik het nu zo ver terug kunnen buigen dat alles weer goed is, ZELFS als ik aan de kabels zit te trekken:
Daarna het hele dashboard weer in elkaar geschroefd, 1 boutje kwijtgeraakt, maar dat komt wel weer goed.
Als volgt op de planning staat eerst de spatboard randen afplakken voordat hij weer de weg op gaat voor een volgende proefrit.
Wordt vervolgd.